จดหมายจากเนปาล

จดหมายจากเนปาล โครงการบรรพชา ๑,๑๑๙ รูป ณ ดินแดนพุทธภูมิ ฉบับที่ ๔ ๒๓ ก.พ. ๒๕๖๒ ตอน เปิดโครงการวันแรก  first impression วันนี้ของข้าพเจ้าคือ มีผู้มาบวชชาวเนปาลคนหนึ่ง เอาข้าวสาร ๔๐ กิโล มาบริจาคให้กับโครงการฯ ถ้าเป็นสำนวนไทยก็คงหมายถึงไม่อยากกินข้าววัดฟรีๆ ข้าพเจ้าอยาก ให้มีคนแบบนี้เยอะๆ จัง  แผนงานของข้าพเจ้าในวันนี้ก็คือ นำประชุมแผนการต้อนรับเจ้าภาพและ แขกผู้มีเกียรติ ทั้งไทย-เนปาล ซึ่งต้องมีตัวแทนของฝ่ายรุกและฝ่ายรับมาคุยกัน  การต้อนรับในที่นี้หมายถึง การต้อนรับในวันตัดปอยผม มอบผ้าไตร แห่นาค ในวันที่ ๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒ เรานัดหมายประชุมกันในเวลา ๐๙.๐๐ น.  แต่กว่าจะประชุมกันได้ก็เกือบ ๑๐.๐๐ น. เพราะแต่ท่านมีงานเข้าตั้งแต่เช้า ความจริงน่าจะเรียกว่างานเข้าตั้งแต่ตื่นนอนดีกว่า ยกตัวอย่างตัวข้าพเจ้าเอง เวลาเขียนจดหมายจะเขียนตอนเช้ามืดหลังตื่นนอน ตี 3 บ้าง ตี 4 บ้าง ตี 5 บ้าง (เพราะเป็นช่วงที่สมองปลอดโปร่งที่สุด) ทีมฝ่ายรับก็คือทีมอุบาสิกาทั้ง ๘ ตัวแทนของฝ่ายรุก ก็ได้แก่ พี่ตุ๊ก คุณลี คุณเพชรหนู อ.มาลินี การประชุมต้อง...

จดหมายจากเนปาล โครงการบรรพชา ๑,๑๑๙ รูป ณ ดินแดนพุทธภูมิ ฉบับที่ ๓ ๒๒ ก.พ. ๒๕๖๒ ตอน PULCHOWK CAMPUS  Pulchowk Campus คือสถานที่ ที่สำหรับใช้เป็นที่พักและที่อบรมของผู้เข้าโครงการ บรรพชาฯ ห่างจาก วัด Aksheswar Mahavihar ที่ข้าพเจ้าพักอยู่ประมาณ 1 กิโลเมตร  ข้าพเจ้ารู้สึกอยากไปดู จึงขอให้ตัวแทนของทีมงานอบรม ซึ่ง ประกอบไปด้วย พระศิริมงคล สิริมงฺคโล , พระถวัลย์ จตฺตมโล , พระประพันธ์ ภทฺทกิจฺโจ , พระปฐมศร ปีติสโร ช่วยนำพาไปหน่อย  ระยะทางใกล้ๆ แค่กิโลเมตรเดียวเดินไปก็ได้  เดินทางออกจากที่พักประมาณ 13.30 น.  เส้นทางต้องผ่านตัวเมืองที่ขึ้นชื่อลือชาเรื่อง ฝุ่น ข้าพเจ้าจึงต้องใส่หน้ากากกันฝุ่น (ซึ่งปกติอยู่เมืองไทยจะไม่ใส่ ยกเว้นเมื่อคราวถูกปิดล้อม) ซึ่งข้าพเจ้าก็พบว่าฝุ่นเยอะสมดังคำล่ำลือจริงๆ คิดว่าน่าจะมากกว่าเมืองไทยซะอีก  มิน่าล่ะ เมื่อข้าพเจ้าถึงสนามบิน สิ่งแรกที่ข้าพเจ้าได้รับจากผู้ที่ต้อนรับก็คือ “หน้ากากกันฝุ่น”  เมื่อเดินทางไปถึงหน้าประตูทางเข้า ท่านประพันธ์ ภทฺทกิจฺโจ ก็คว้าข้อมือของยาม คนหนึ่งให้ข้าพเจ้าดู ในข้อมือมีสายสิญจ์เชือก ๗...